Krimpen aan den IJssel,
28
november
2014
|
00:00
Europe/Amsterdam

Remco Campert wint de "Gouden Schrijfmachine"

Het oeuvre van Remco Campert is veelzijdig en omvangrijk: het omvat romans, gedichten, korte verhalen, columns en kinderboeken. Remco Campert begon in de jaren vijftig met het schrijven van columns voor Podium en het Parool en richtte in 1950 het tijdschrift Braak op samen met Rudy Kousbroek. De columns met Jan Mulder in de Volkskrant vanaf 1996 waren daar een opvallend vervolg op.

Als dichter deed Remco Campert zich in het bijzonder gelden bij ‘De vijftigers’, een groep dichters waarin hij in het goede gezelschap verkeerde van Lucebert, Kouwenaar, Jan Elburg en Simon Vinkenoog. Zij verzetten zich tegen de literaire traditie en experimenteerden met poëzie. Mede dankzij deze ‘verzetspoging’ kreeg Campert tijdens de jaarlijkse Jonge Schrijveravond in de Stadsschouwburg in Amsterdam De Gouden Schrijfmachine uitgereikt, een kunstwerk vervaardigd door kunstenaar Boudewijn Bjelke.

Campert, die ook al werd onderscheiden met onder andere de P.C. Hooft-prijs en de Gouden Ganzenveer, ontving de prijs vanwege “zijn bijzondere schrijverschap en prachtige oeuvre” dat veel inspiratie heeft gegeven aan vele generaties schrijvers, dichters en lezers. Campert publiceert al meer dan 65 jaar verhalen, romans en gedichten die hij nog steeds schrijft achter zijn typemachines op zijn werkkamer.

Campert toont zich nog steeds een meester in het verwoorden van herkenbare gevoelens en situaties. Zo ook in zijn gedicht “Ode aan de Traplift” (link filmpje), dat hij schreef naar aanleiding van de traplift (link gedicht) die in zijn woning geplaatst was en waarin hij op schitterde wijze het ouder worden” verwoordt.

ODE AAN DE TRAPLIFT

Tja, de roede zat los
en ik viel van de trap
in mijn grootvaders huis.
Boven werd buitelend onder
onder kwam boven met een bonk en een buts.

Al die dingen gebeuren
de zon doorloopt de hemel
de aarde beeft van leven. 
Ook mijn val had wel een plaats daarin.

Ik was een jongen
die nog moest leren zijn haast
en ongeduld te betomen
op de trappen van het bestaan.

Toch kon ik het niet laten
en rende ik in mijn haast om het leven
in al zijn ruimte te omvamen
trap af, trap op 
sloeg struikelend treden over
om maar zo snel mogelijk te belanden
op de trede naar de toekomst
die verlangend als een bruid
op mij wachtte.

Gisteren, grijs en wijs van jaren,
onvaster op mijn benen
en ontdaan van haast
mezelf geworden
trok ik me met steeds zwakkere armen
aan leuningen naar boven
waar ik amechtig op adem kwam.

Maar vandaag o vreugde!
kwam de traplift tot me
reddende engel
die me naar boven voert
in het tempo van de tijd
die me beschoren is
tot ver omhoog in mijn trappenhuis
mijn hoofd in de wolken
vastigheid onder mijn voeten.

Al stijgende
maakt de traplift tijd voor mijn gedicht.

Dit gedicht is integraal over te nemen met verwijzing naar de auteur, Remco Campert.

Contactpersoon
photo:Serge Beckers
Voeg mij toe op LinkedIn
Serge Beckers
Managing partner Wisse Kommunikatie
+31 26 4431523
/
+31 6 12073802
photo:Rob de Haan
Rob de Haan
Marketing Manager ThyssenKrupp Encasa
+31 180 530 829
Deel deze release
Deel op: Twitter
Deel op: Facebook
Deel op: LinkedIn
Laatste nieuws